Międzynarodowa Wystawa Satyrykon – Legnica 2026

KIEDY: 12-14 czerwca 2026 (piątek-niedziela)
BILETY: Wstęp wolny
MIEJSCE: Informacja w treści

49. edycja Satyrykonu coraz bliżej! W tym roku na najweselszym legnickim festiwalu widzimy się w weekend 12-14 czerwca. Jak co roku czekają nas emocje związane z Międzynarodową Wystawą Satyrykon – Legnica 2026, prezentująca w Muzeum Miedzi ponad 100 najlepszych prac wyłonionych przez międzynarodowe jury w ramach konkursu i ukazująca najnowsze osiągnięcia w dziedzinie satyry. Oprócz tego zaprosimy Was także na inne niezwykle ciekawe wydarzenia: inaugurację ekspozycji „Szkic ma moc 2026”, nagrodzenie artystów wyróżnionych w szóstej edycji szkicownikowych zmagań w Galerii RING oraz niezwykle interesujące wystawy: „Sztuka belgijskiego rysunku satyrycznego – od mistrzów flamandzkich do komiksu” i „Uziemienie” Piotra Raurowicza, czyli Najlepszy debiut Satyrykonu 2026.

Dodatkowe atrakcje festiwalu to wydarzenia biletowane na Dziedzińcu Akademii Rycerskiej: koncert Korteza (12 czerwca, godz. 20:30) oraz występ Kabaretu Moralnego Niepokoju (14 czerwca, godz. 20:00).

Międzynarodowa Wystawa Satyrykon – Legnica 2026 (piątek, godz. 17:30, Muzeum Miedzi w Legnicy)
Satyrykon to jeden z najważniejszych konkursów satyrycznych na świecie, z prawie 50-letnią historią. Tegoroczna edycja przyciągnęła ponad 3500 prac z całego globu, reprezentujących szerokie spektrum tematów, technik i artystycznych języków. Tegorocznym tematem była „Strefa komfortu”. To, co łączy te prace, to wyjątkowa zdolność do komentowania rzeczywistości z humorem, przenikliwością i humanistycznym podejściem. Ekspozycja prezentowana w legnickim Muzeum Miedzi to nie tylko zbiór najlepszych prac konkursowych, ale przede wszystkim świadectwo aktualnych nastrojów społecznych i uniwersalnych dylematów, z którymi mierzy się współczesny człowiek. Wyróżnione dzieła, choć często niewielkich rozmiarów, niosą potężny przekaz – potrafią skłonić do śmiechu, refleksji, a nierzadko i do krytycznego spojrzenia na świat.

Szkic ma moc 2026 (piątek, godz. 18:30, Galeria RING, Rynek 36)
Wystawa „Szkic Ma Moc” to wydarzenie dedykowane twórczości szkicownikowej, często pomijanej w głównym nurcie wystawienniczym. Szkicownik to miejsce wyjątkowe – pełne osobistych notatek, luźnych koncepcji i pierwszych pomysłów, które nierzadko są bardziej szczere i intymne niż ostateczne dzieła. Prace zaprezentowane w Galerii Ring ukazują różnorodność podejść: od obsesyjnego powtarzania motywów, przez ekspresyjną nonszalancję, po delikatność i ostrożność linii. Wystawa pozwala zajrzeć do artystycznych wnętrz autorów – to twórczość wolna od potrzeby imponowania, bezkompromisowa i autentyczna. To także okazja do docenienia odwagi artystów, którzy zdecydowali się odsłonić fragment swojego procesu twórczego – często bardzo osobistego i emocjonalnego. Ekspozycja stawia pytania o to, czym jest sztuka w swojej najczystszej formie i jak kształtuje się indywidualny głos twórczy.

„Sztuka belgijskiego rysunku satyrycznego – od mistrzów flamandzkich do komiksu” (sobota, godz. 17:00, Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, Rynek 39)
European Cartoon Centre przygotowało wystawę objazdową prezentującą prace belgijskich rysowników satyrycznych: „Sztuka belgijskiego rysunku satyrycznego – od mistrzów flamandzkich do komiksu”. Wystawa została pomyślana jako projekt prezentowany podczas międzynarodowych festiwali rysunku satyrycznego oraz w muzeach za granicą. Z tego względu międzynarodowe jury dokonało wyboru prac, które miały zostać zaprezentowane na ścianach muzealnych galerii.

W skład jury weszli: Marlene Pohle (Argentyna), Fawzy Morsy (Egipt), Jitet Koestana (Indonezja), Ivailo Tsvetkov (Bułgaria), Leila Alaiy (Iran) oraz Marco D'Agostino (Włochy). Spośród ponad 100 belgijskich artystów jury wybrało prace następujących twórców: Philippe Bossens, Marc De Bel, Leon De Borger, Luc Descheemaeker, Hans Dierick, Raphaël Donay, Patrick Heymans, Tony Houbrechts, Jean-Claude Salemi, Stijn Lauwers, Marc Ghijsels, Jan Op de Beeck, Stefaan Provijn, Constantin Sunnerberg, Tony Tasco, Wouter Van Ghysegem, Norbert Van Yperzeele, Trui Vanden Berghe, Eric Vandenberghe, Bert Vanstiphout, Francois Veldeman, Luc Vernimmen oraz Geert Verscheure-Stefaan Veys.

Witamy w podróży przez historię belgijskiej sztuki widzianą oczami rysowników satyrycznych. Mimo niewielkich rozmiarów Belgia wniosła niezwykle istotny wkład w historię sztuki europejskiej. Belgijska sztuka nie rozwijała się linearnie – jest bogata, różnorodna i pełna kontrastów. Bywa tajemnicza jak obrazy Magritte’a, precyzyjna jak „czysta linia” Hergégo, ludowa jak malarstwo Bruegla, pełna humoru jak Smerfy i melancholijna jak muzyka Tootsa Thielemansa. Niezależnie od tego, czy wyraża się poprzez malarstwo, literaturę, muzykę czy komiks, belgijska sztuka wyróżnia się mistrzowskim warsztatem, wyobraźnią, absurdem i subtelną ironią. Wszystkie te elementy stanowią źródło inspiracji dla współczesnych belgijskich rysowników satyrycznych. Celem wystawy jest przybliżenie szerokiej publiczności oraz miłośnikom rysunku satyrycznego wybranych przykładów belgijskiej twórczości cartoonowej, a jednocześnie zachęcenie odbiorców do odkrywania historii belgijskiej sztuki. Nazwiska takie jak Van Eyck, Magritte czy Tintin są powszechnie rozpoznawalne, jednak czy międzynarodowa publiczność zna twórczość Féliciena Ropsa, Panamarenki lub Wima Delvoye’a?

Piotr Raurowicz – Uziemienie – Najlepszy debiut Satyrykonu 2026 (sobota, godz. 18:00, Galeria Satyrykon, Rynek 36)
Piotr Raurowicz pochodzi z Kutna, studia skończył w Łodzi, ale to z Górami Świętokrzyskimi, gdzie mieszka, łączy się jego życie i sztuka. Obecnie zdobył wyróżnienie w konkursie „Międzynarodowej Wystawy Satyrykon – Legnica 2026”. Jego praca na kartonie z cyklu „Świętokrzyskie – celebracje niebyłe” została zauważona jako reprezentantka działu „Żart i satyra”, czyli bardziej ogólnego z dwóch działów (drugim jest tematyczna „Strefa komfortu”). Dzięki temu odwiedzający będą mogli zobaczyć poza wydrukami charakterystycznymi dla Galerii Satyrykon, dzieła malarskie, co zdarza się o wiele rzadziej w tej przestrzeni wystawienniczej. To ciekawa odmiana, zwłaszcza, że za techniką idą kolejne warstwy – styl, wyraz, interpretacje tematów, a w końcu – emocje.