logo Satyrykonu link do strony logo BIP link do strony
logo Letniej Akademii Filmowej link do strony Logo Legnicy Cantat
O Nas     Kalendarium     Działalność     Zajęcia     Przetwarzanie danych osobowych
baner


Lista wydarzeń

← Poprzednie | Następne →



logo ZAIKS-u
logotyp Footbal Academy
logotyp radio taxi Wicar
logo LPWIK
logotyp sieci hoteli Qubus
logotyp Strefy Aktywności Gospodarczej w Legnicy, link.
logotyp MPK Legnica
reklama Galerii Piastów
logotyp KGHM
 

Joanna Concejo "Szeptem o istocie i naturze" / wystawa

Kiedy: 02.01.2020 - 29.02.2020   godz. 11:00
Bilety: wstęp wolny
Miejsce: Galeria Satyrykon, Rynek 36, Legnica


Szeptem o istocie i naturze. O Joanny Concejo narracji obrazami

Joanna Concejo jest prawdziwą Europejką - urodziła się w Polsce, żyje od blisko dwudziestu lat we Francji, ma męża Rafaela, Hiszpana, warsztaty często prowadzi we Włoszech, gdzie wydano wiele z jej książek. Artystka wyposażona jest w cenną wiedzę o miejscu. Choć urodziła się w Słupsku, dzieciństwo i wczesną młodość spędziła w małej pomorskiej wiosce otoczonej gęstymi lasami, studiowała w Poznaniu - stolicy Wielkopolski, mieszka pod Paryżem - metropolii z prawdziwego zdarzenia, jednej ze stolic świata. Niezależnie od miejsca czuły kompas ustawia na człowieka, a może nawet bardziej na jego duszę, psyche, konstrukcję emocjonalną. Przypatruje się też z wielką uwagą relacjom człowieka z naturą: od jego ścisłej symbiozy z puszczą, przez troskliwą opiekę nad ukochanym ogrodem, po delikatną nitkę prawie niezauważalnie łączącą go z rośliną doniczkową czy zasuszonym liściem; od baśniowych pokrewieństw z łabędziami, przez zaskakującą komitywę z wilkiem, po osobność wspólnej egzystencji z kotem.

Wernisaż 17 stycznia godz. 18.00


Szeptem. Szept jest wyciszonym sposobem artykulacji, przygaszoną, ale jakże znaczącą ekspresją. Szeptem, bo technika, którą Joanna Concejo ukochała, która jest jej znakiem rozpoznawczym, to przede wszystkim ołówek, ołówek i kredki. Szarość grafitu wydaje się nieco wycofana, z natury swej nienasycona, daleka od wyrazistości czerni. Kontur jest przez to zaledwie sygnałem, a nie stanowczą kategoryzacją. Podstawowe i najpierwsze narzędzie pracy rysownika niesie też skojarzenia z ulotnością. Wszak ołówek można w każdej chwili wymazać… Ołówek samorzutnie wprowadza walor zależny od twardości rysika, siły docisku ręki trzymającej narzędzie, a zatem decyduje o charakterze i sile śladu pozostawionego na papierze. W sposób naturalny niuansuje więc treści przedstawień budujących narrację wizualną książek ilustrowanych przez nasza artystkę. Nienasycenie tonu stanowi zarazem swoisty filtr, który rysunki Concejo w jakimś sensie oddala od widza w czasie. Jeśli dołożymy do tego świadomą archaizację - użycie papierów z metryką, pożółkłych zeszytów, niedzisiejsze stroje, upodobanie do rekwizytów z poprzedniej epoki, bajkowość, która siłą rzeczy odrealnia zdarzenia, odczucie przedstawianych scen jako zdarzeń minionych, albo właśnie ponadczasowych, wydaje się nieuniknione. Z rzadka tylko pojawiają się kolory. W przeważającej mierze one także są do pewnego stopnia wyciszone. Sepia starych papierów, wyblakłych stron rejestrujących to, co niegdyś. Zieleń - w niektórych książkach celowo wyrazista. Jest jej dużo, ma nieść skojarzenia z żywotnością natury, jej odwiecznością, potęgą, symbolicznie przecież także nadzieją (Zgubiona dusza). Czerwień ma podobną rolę asocjacji z materią pierwszą, pierwotną energią, domeną uczuć. Nie mogło jej oczywiście zabraknąć w Czerwonym Kapturku. W książce tej jest czerwień prawdziwym lejtmotywem. Nie tylko desygnuje dziewczynkę, ale jest najważniejszą nicią dosłownie i metaforycznie spajającą ją z wilkiem. Jej dukt obrazuje zmienność i bliskość relacji głównych bohaterów. Błękit jest kolorem pamięci, znikania. Jak w perspektywie powietrznej, stosowanej od renesansu, odległe plany ulegają charakterystycznemu przeniebieszczeniu. Sygnalizują światy, które powoli odchodzą w niebyt.


O naturze. Natura jest wszechobecna w ilustracjach Concejo. Wiele ze stworzonych przez nią kompozycji, funkcjonujących później jako rozkładówki w książkach, jest szczelnie wypełniona przez ostępy leśne (Czerwony Kapturek) lub plątaninę geranium (Zgubiona dusza), co skutkuje w warstwie wizualnej uczynieniem roślinności równorzędnymi bohaterami utworów. Czułość, z jaką artystka ukazuje pojedyncze kwiaty, gałązki, krzewinki, liście, aż do użycia utrwalonej obecności i materialności tychże w pierwszej autorskiej książce wydanej w Polsce Gdy dojrzeją porzeczki, poświadcza, jak niezbędne w jej imaginarium są wizerunki przedstawicieli flory. Ale i osobniki z królestwa fauny pojawiają się nieodzownie. To znowu równorzędni, a może i najważniejsi bohaterowie - dzikie łabędzie, wilk towarzyszący Czerwonemu Kapturkowi, niedźwiedź - Książę w cukierni, kot towarzysz Henryka z Kiedy dojrzeją porzeczki. W rysunkach zwierząt Concejo dostrzegam iście dürerowską precyzję, staranne nachylenie nad pojedynczym piórem ptaka, pojedynczym włosem z sierści czy futra, finezją kociego wąsa. Jej rysunek to odzwierciedlenie obserwacji i rzemiosła godnych rycin z atlasów ssaków, ornitologicznych czy entomologicznych. Wydaje się, że nomen-omen naturalnym pejzażem, w jakim rozgrywają się poszczególne sceny jest przyroda. Mało jest w rysunkach Concejo miasta. Nawet jeśli się już pojawia, to jest to fragment parku, skweru, trawnika. A kawiarenka (Książę w cukierni) jest raczej z tych staroświeckich.


O istocie. Używam tego pojęcia w obu ważnych znaczeniach: istoty rozumianej jako żywy osobnik, postać - od człowieka po zwierzęta, o których była mowa wyżej, ale też pojęcia istoty jako esencji, rdzenia, sedna rzeczy, zjawisk, emocji, relacji. Sekwencje obrazów Concejo to ciche traktaty o tym, co najważniejsze: o pamięci, o uczuciach, o ciekawości świata i o trudzie codzienności, o nieoczywistości naszych spostrzeżeń, o trwałości natury jako jedynym pewniku i niepewności ludzkich prawd i przekonań, o byciu z kimś, obok kogoś, dla kogoś i o samotności, która może, ale nie musi być dojmująca, o doniosłej roli niewielkich elementów naszej rzeczywistości i nieistotnym znaczeniu "wielkich spraw". Okazuje się, że to niepozorne detale, które dzięki swej zegarmistrzowskiej technice artystka tak wiernie przedstawia, mają największą moc poruszania czułych strun, snucia opowieści o tym, co kształtuje naszą wizytę na ziemi.
Joanna Concejo jest na swój sposób zakładniczką rysowania. To przymus wewnętrzny i zewnętrzna ekspresja budująca światy przedstawione w jej książkach autorskich lub książkach z jej ilustracjami, w których o naturę i istotę idzie przede wszystkim.
Anita Wincencjusz-Patyna

Joanna Concejo

Urodziła się w 1971 roku w Słupsku.
Dzieciństwo spędza na wsi grzecznie chodząc do szkoły i pomagając w pracach domowych. Wyjeżdża "do miasta" w wieku 15-tu lat żeby podjąć naukę w koszalińskim liceum plastycznym. Jest sumienną i pracowitą uczennicą :)
Po maturze dostaje się na studia w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, na Wydział Grafiki.
Po pierwszym roku wyjeżdża do Francji na "małą przerwę", która okazuje się dwuletnia i wzbogaca ją o męża i córkę.
Wraca do Polski skończyć studia i w 1998 roku z dyplomem z rysunku i ilustracji w kieszeni osiada na stale we Francji, gdzie miedzy narodzinami syna, praniem i gotowaniem stara się znaleźć swoje miejsce w świecie sztuki.
Zaczyna być zauważana dzięki instalacjom, kiedy to zostaje zaproszona do udziału w Busan Biennale w Korei (2002). Rok później pokazuje swoje prace na wystawie sztuki współczesnej w Chelles (Francja). Następne lata dają jej jeszcze kilka możliwości wystaw (galeria "Plattform" w Berlinie, galeria "Public" w Paryżu), ale powoli, czy to z woli losu, czy przez własne niezdecydowanie, jej zapał gaśnie, nadgryziony prozą życia.
Przez parę lat jedynie "trochę rysuje".
W 2004 roku wysyła swoje rysunki na Bologna Children′s Book Fair i zostaje zakwalifikowana na wystawę ilustratorów, to początek jej pracy w dziedzinie ilustracji książkowej.
Od tej pory uczestniczy w wielu wystawach zbiorowych.
Jej książki ukazują się we Włoszech, Francji, Hiszpanii, Szwajcarii, Polsce, Korei, Rumunii, Meksyku. Współpracowała także z magazynami : "DPI" (Taiwan), "Tiny Pencils" (Wielka Brytania), "Influencia" (Francja0, "Kukbuk" (Polska). Joanna Concejo
Współpracuje z Wydawnictwem Literackim jako ilustratorka okładek do książek Olgi Tokarczuk.
Wydawnictwo Format wydaje książki z jej ilustracjami: "Książę w cukierni" z tekstem Marka Bieńczyka (Ksiazka Roku Polskiej Sekcji IBBY 2013) i "Zgubiona dusza" z tekstem Olgi Tokarczuk (Wyróżnienie w kategorii "Fiction" w Bologna Ragazzi Award 2018).

 

Dodaj swój komentarz:

Pseudonim: 

Komentarz: 


Stolica Polski?:
(antyspam) 


   

Newsletter


Wpisz swój adres e-mail jeśli chcesz otrzymywać informacje o koncertach, imprezach, zaproszeniach...


Przetargi

Rozstrzygnięcie przetargu na fizyczną ochronę mienia i obiektu zwanego Akademią Rycerską w Legnicy.
Przetarg na fizyczną ochronę mienia i obiektu zwanego Akademią Rycerską w Legnicy.
Ogłoszenie o rozstrzygnięciu przetargu
Przetarg na dostawę sprzętu elektronicznego i oświetleniowego dla Legnickiego Centrum Kultury.

[czytaj więcej...]



reklama Galerii Piastów
logotyp sieci hoteli Qubus
logo LPWIK
logotyp radio taxi Wicar
logotyp KGHM
logotyp MPK Legnica
logo ZAIKS-u
logotyp Footbal Academy
logotyp Strefy Aktywności Gospodarczej w Legnicy, link.





 
                   


© Legnickie Centrum Kultury 2003-2020   tel. 76 723-37-00   e-mail: lck@lck.art.pl